فکر کردم اینجا استادی مادرم را می طلبید تا مسئله را تشریح کند، نه اینکه بگوید بچه می میرد، اینکه احتیاج به توضیح نداشت. حتی کافرانی مثل من هم به این عقیده دارند که عشق خداوندی می تواند در قالب مرگی زودرس تجلی پیدا کند (اگرچه دلیلش می تواند متفاوت باشد) ولی قطعا به ان بچه اجازه داده شده بود چهل شبانه روز مقاومت کند، و این رازی است که با عشق خداوندی همخوانی دارد.

هنوز نمی توانم باور کنم خدایی که انسان نیست بنده ای را که آفریده است تا این حد دوست داشته باشد.

مرد با صدایی بلند شگفتی اش را ابراز کرد: پس چطور تا حالا زنده مانده بود؟ شگفت زدگی اش طعم شوری داشت.

پ.ن: وقتی حادثه ای به قضیه تبدیل می شود، به نظر می آید که تمام ارتباطات انسانی اش را از دست می دهد و از هرگونه شرم و همدردی خالی می شود.